Afsluiting week 1

hoy allemaal,

Mijn eerste week heb ik overleefd en dat vieren we met een klein feestje. We zitten nu met een aantal in de crew mess en de mannen zijn aan het tafelvoetballen met een drankje erbij. Ik zal verder gaan met waar ik was gebleven. Toen we terug kwamen uit Keulen heb ik me snel omgekleed en me naar het restaurant gehaast, ik moest voor die avond voor de wijnen zorgen. Het was de bedoeling dat ik twee flessen in één hand droeg, maar aangezien ik niet van die grote apenhanden heb moest ik één fles tussen mijn duim en wijsvinger vasthouden en de tweede tussen mijn wijsvinger en middelvinger. Het ging best goed, maar mijn vingers begonnen zo langzamerhand beetje zeer te doen. De volgende dag werd ik wakker met opgezwollen paarse vingers, maar de dag gewoon weer verder en bleek dat ik die avond heel leuk weer de wijnen moest doen. Geloof mij, mijn vingers lagen die nacht er niet echt prezierig bij. Gelukkig bleef het bij die 2 keer. We hadden die dag ook kamer check, dat houd in dat je heel je kamer ondersteboven moet gooien en alles pickobello op moet ruimen en schoonmaken, desinfecteren. Alleen geld dat niet voor de mensen die verblijven in de guestroom en laat ik daar nou net in zitten hehe. De volgende dag (11/08) weer de normale ochtend dienst gehad totdat ik ineens een oproep in mijn kamer hoorde van de kapitein: "brandoefening". Iedereen heeft zijn eigen taak die hij moet verrichten wanneer er nood is. De mijne is de 400 kamers doorlopen en checken of er mensen in hun cabines zitten en naar de sundeck begeleiden. Terwijl iedereen met stress en haast zijn taak deed en zo snel mogelijk naar het sundeck ging, kwam ik net relaxed bij de receptie aangelopen. Toen ik aankwam, was de vrouw die ik daarmee moest helpen al bijna klaar en moest ik de laatste twee cabines checken. Toen ik eenmaal met mijn reddingsvest op het sundeck aankwam bleek ik de laatste te zijn. Wat de oorzaak was, was dat in de guestcabines het alarm op een gehoorvriendelijke manier stond en de kapitein rustig zei dat het een brandoefening was, waardoor ik relaxed mijn kamer uitging naar de receptie door liep. Na de middagdienst zijn we Frankfurt in gegaan, ik was een beetje dood van al het werk, waar Mads nog een heel leuk foto van heeft gemaakt. Ik zal hem wel met jullie delen. Toen ik in mijn cabine was beland dook ik meteen mijn bed in om nog een uurtje te kunnen slapen. Na de avonddienst vierde we de verjaardag van Nikolas, een jongen waar ik mee in het restaurant werk.Hij was 21(!!) geworden. Ik moet er niet aan denk om op zo een jonge leeftijd zoveel te werken en zo vaak van huis te zijn. Wat ik hier niet had verwacht was dat de mensen hier alleen maar werkten voor het geld en niet omdat ze het leuk vinden. Ze komen ook alleen maar uit het oosten van europa. Alleen het hoger personeel komt uit Nederland. Maar ze zijn wel aardig, behalve dat ze soms een beetje sacherijnig zijn en even moet afreageren over hoe saai hun leven is, wat voor een standaard routine ze elke dag weer draaien en dat ze geen sociaal leven hebben. Wat wel grappig is is dat de hier heel veel stelletjes zijn. De pianist is getrouwd met de zangeres, de serveester is verlooft met de kok en er is nog een getrouwd stel bij in het restaurant en de housekeepers hebben een sailor als vriend echt grappig om te zien hoe dat gaat hier. Wie weet wat ik hier tegenkom, haha. Vandaag zijn we naar Würzburg geweest erg mooie stad vond ik! Heb er een aantal foto's gemaakt en even bij kunnen komen. De restaurant manager probeert me nu klaar te stomen om mijn eigen wijk te krijgen, na Wenen komt er een nieuwe lading gasten bij en moet ik de baan van een collega overnemen en iedereen zegt dat het een chaos gaat worden, dus ik heb er zin in, maar komt wel goed. Ik krijg in ieder geval een snelcurcus borden dragen, want dat is bij mij een crisis. Ik kan trouwens maar max. 10 foto's op deze site zetten, voor meer moet ik bij betalen. Tot nu toe heb ik een aantal op mijn hyves neergezet, waar jullie kunnen kijken. Morgen ga ik kijken of ik er een speciale site voor kan maken. Dat laat ik jullie allemaal nog weten. En ik laat jullie weten hoe het met mijn werkcapaciteiten vergaat de komende tijd en hoop weer wat van jullie te horen.

Groetjes,
liset